Kurzweil SP4-8 review

Beste Kurzweil SP4-8 Review

Als onderdeel van een enorm vernieuwingsproces heeft Kurzweil zijn stage piano volledig opnieuw gedefinieerd door vier nieuwe producten aan de middenklasse prijsklasse toe te voegen: de SP4 (welke bestaat uit drie modellen van de 61 tot 88 toetsen versies) en de SP5 (exclusief beschikbaar in de 88 toetsen versie). Een van de meest interessante producten is de SP4-8, een 88 toetsen hammer weighted action stage piano die een lichtgewicht chassis aanbiedt (ondanks de historie van Kurzweil van erg zware producten) en sommige andere bruikbare features voor live muzikanten, naast de klassieke piano, elektrische piano en snaarinstrumenten van de fabrikant uit de VS. In deze Kurzweil SP4-8 review zullen we dit model uitgebreid onder de loep nemen.

»» klik hier voor meer info, prijzen & gebruikersreviews »

De Kurzweil SP4-8 vervangt de populaire SP88/X en representeert het meest betaalbare keyboard dat het bedrijf dat in 1982 opgericht werd door de genie Ray Kurzweil aanbiedt. Dankzij de vier programmeerbare zones voor split en layers en de compatibiliteit met de PC3-serie geluidsbibliotheek, beloofd deze stage piano een van de beste alles-in-een oplossingen voor optredens te zijn. Maar is hij je geld waard, vooral wanneer je hem vergelijkt met de concurrentie? Dat zullen we in deze Kurzweil SP4-8 review uit gaan zoeken.

 

Kurzweil SP4-8 review:

De Kurzweil SP4-8 ontleden

Laten we in deze Kurzweil SP4-8 review eens zien wat er in de doos te vinden is:

  • Kurzweil SP4-8 stage piano
  • AC adapter plus stroomkabel
  • Switch pedaal
  • USB kabel
  • 4x zelfklevende poten

Het eerste minpunt van een product dat verkrijgbaar is vanaf €957, is het gebrek aan een echte piano stijl sustainpedaal. De meegeleverde voet switch is niet geschikt als demperpedaal en zou alleen handig zijn als je de geluiden met je voeten veranderd.

Er is ook geen half-pedaal op triple-pedaal ondersteuning en dat is een onvergeeflijk gemis bij een product met deze prijs. Het is het ook waard om op te merken dat vergelijkbare producten van de concurrentie, zoals de Roland RD-300NX en zelfs de Yamaha CP-33 geleverd worden met een piano stijl sustainpedaal en ondersteuning voor tenminste een van de eerdergenoemde functies.

»» klik hier voor meer info, prijzen & gebruikersreviews »

Deze Kurzweil digitale piano heeft een zwarte afwerking en een erg compact frame. De TP-100 88 toetsen hammer weighted action keyboard van Fatar helpt om de Kurzweil SP4-8 extreem lichtgewicht te houden (maar 18kg) en maakt het voor gebruikers mogelijk om ze makkelijk mee te nemen naar een voorstelling.

De SP4-8 biedt de traditionele Kurzweil interface en bestaat uit twee wielen aan de linkerkant (welke gebruikt worden voor modulatie en pitch), een volume schuifregelaar, een multifunctionele draaiknop die gebruikt kan worden om geluiden aan te passen, tien functieknoppen, een LCD scherm met twee navigatieknoppen en negentien andere knoppen aan de rechterkant om geluiden te beheren.

Aan de achterkant vinden we een MIDI I/O, twee controller inputs (een voor sustainpedaal en de andere CC of expressiepedalen), een USB naar MIDI poort, twee gebalanceerde outputs, de stroomaansluiting, een koptelefoon output en de stroomschakelaar.

Goedkope Kurzweil SP4-8 Review

»» klik hier voor meer info, prijzen & gebruikersreviews »

 

Triple strike vleugelpiano

Een van de meest interessante features van de Kurzweil SP4-8 is zeker weten de PC-3 afgeleide geluidsbron, welke maximaal 128 geluiden van de workstation serie biedt, waaronder de klassieke Triple Strike vleugelpiano, de bekende snaar klanken, verscheidene KB3 orgels en KVA synth geluiden.

Gebruikers kunnen zelfs andere fabrieksprogramma’s van de PC-3 in de SP4-8 ROM importeren met de USB poort. Uiteraard is niet elk programma van de PC-3 compatibel met de SP4-8. Zo is het bijvoorbeeld niet mogelijk om gebruiker samples of een Legacy K2 preset toe te voegen.

De Kurzweil Desktop Editor wordt apart verkocht en is erg handig om snel erg complexe geluiden te creëren en de V.A.S.T. geluidsbron aan te passen voor je favoriete synth geluiden.

Kurzweil SP4-8 ReviewMaar hoe klinkt deze bron onder de vingers? Nou, niet zo goed als verwacht.

Het grootste probleem is dat de Fatar TP-100, welke door Kurzweil uitgekozen is om het chassis zo lichtgewicht mogelijk te houden, goed is voor bijna alles… behalve de piano goed te spelen.

De toetsen zijn te zacht in zones waar je ze zwaarder zou verwachten en de gevoelens die we kregen bij het spelen van de Kurzweil SP4-8 zijn ver verwijderd van het realisme dat bereikt wordt bij andere stage piano’s.

Alhoewel het keyboard een optimale compromis moest bieden om zowel piano als andere geluiden te spelen, is de primaire rol van een stage piano uiteraard om zo natuurlijk mogelijk piano spelen mogelijk te maken.

De piano ervaring van de SP4-8 is totaal niet realistisch. Uiteraard krijg je de gebruikelijke Triple Strike vleugelpiano klank, welke een van de meest authentieke emulatie van de laatste tien jaar is, maar de industrie staat uiteraard niet stil en heeft ondertussen verscheidene emulaties die net zo goed of beter zijn.

Als je nagaat dat er geen half-pedaal of triple pedaal ondersteuning is, de gelimiteerde maximale polyfonie van 64 noten en geen ondersteuning voor welke soort van mechanische emulatie dan ook, dan zal je makkelijk begrijpen dat het het in ieder geval waard is om eerst ook een kijkje te nemen naar andere opties.

»» klik hier voor meer info, prijzen & gebruikersreviews »

 

Kurzweil SP4-8 vs SP5-8

De Kurzweil SP5-8 is jammer genoeg niet een van die oplossingen. Dit duurdere model deelt te veel features met de SP4-8 om het hogere prijskaartje te rechtvaardigen (€1.090) en ondanks het zwaardere LK40GH 88 toetsen hammer graded action keyboard, zorgt de keuze om voor dezelfde PC3 geluidsbron en 64 noten polyfonie te kiezen ervoor dat het uiteindelijke oordeel hetzelfde is.

Uiteraard zijn er nog steeds een aantal verbeteringen die je alleen in de SP5-8 zult vinden, zoals een groter LCD scherm (welke meer gebruiksvriendelijk is tijdens live optredens), 861 fabrieksprogramma’s welke afgeleid zijn van het PC3 workstation (ten opzichte van de 128 presets van de SP4) en vier extra schuifregelaars om vier beschikbare zones te beheren zonder gebruik te maken van externe software.

Goedkoopste Kurzweil SP4-8 Review

Ja wat is de reden om vier beschikbare zones te hebben wanneer je ze niet snel live kan beheren bij de Kurzweil SP4-8? Moeten we onze laptop verbinden tijdens een voorstelling om simpelweg het volume van een gecombineerde snaar sectie te verhogen? Als je van plan bent om veel samen te voegen en op te delen, dan zal alleen het SP5-8 model het mogelijk maken om de balans tussen de vier geluiden te beheren.

De verschillen tussen de twee modellen houden hier echter op. Zowel de SP4-8 als de SP5-8 bieden een gelimiteerde FX editing met 10 verschillende units om geluiden te verrijken en beide hebben geen intern geheugen om je eigen unieke geluiden te maken.

»» klik hier voor meer info, prijzen & gebruikersreviews »

 

Kurzweil SP4-8 review: Een superNATURAL alternatief

Het is het waard om op te merken dat de Kurzweil SP4-8 en SP5-8 respectievelijk verkrijgbaar zijn voor €957 en €1.090 en als je dit budget beschikbaar hebt, dan raden we sterk aan om een meer complete stage piano te focussen, zoals de Roland RD-300NX, welke verkrijgbaar is vanaf €1199.

De bijgewerkte 2.0 versie van de RD-300NX stage piano biedt zoveel geweldige toegevoegde innovaties aan een al handige formule toe, zoals een directe selectie van de favoriete live sets, een nieuwe live editing en de optie om de piano zowel bedraad als draadloos met je iPad te verbinden om je geluiden via de RD-NX editor te beheren en creëren.

De RD-300NX heeft de SuperNATURAL technologie, welke eerst geïntroduceerd werd door Roland met de Fantom G workstation serie, welke veel geweldige pianogeluiden en een gloednieuwe elektrische piano biedt, welke afgeleid is van de Fantom G uitbreiding ARX-02. Je kan je geluiden creëren, maximaal drie lagen combineren en kiezen uit 939 verschillende klanken.

»» klik hier voor meer info, prijzen & gebruikersreviews »

Wanneer je de SP4/SP5 met de Roland RD-300NX vergelijkt, dan is het makkelijk om een aantal verschillen op te merken. De eerste is uiteraard het 88 toetsen Ivory Feel G keyboard, welke zo geweldig is en het mogelijk maakt om op een extreem natuurlijke manier piano te spelen, terwijl niet te veel gewicht aan het chassis toegevoegd wordt. De RD-300NX weegt namelijk maar 17kg.

Voeg een maximale polyfonie van 128 noten toe, half-pedaal ondersteuning met de DP-10 demper, de compatibiliteit met het RPU-3 triple-pedaal van Roland en een USB aansluiting om je flash geheugen te gebruiken om media af te spelen en dan krijg je een echte winnaar. Zodra je dat geprobeerd bent, dan wil je niet meer terug.

Beste Kurzweil SP4-8 Review

 

Conclusie Kurzweil SP4-8 review

Kurzweil moet echt iets doen als het bedrijf dezelfde kwaliteit en compleetheid van zijn concurrenten wil bereiken. Ondanks de inspanningen om hun stage piano lichtgewicht te houden en uiteindelijk een compacte digitale piano met een goed geluidsspectrum te creëren, is de Kurzweil SP4-8 uiteindelijk niet in staat om een natuurlijke en realistische piano ervaring te bieden. De verscheidene gebreken maken het moeilijk om hem aan te raden voor professioneel gebruik in deze Kurzweil SP4-8 review.

»» klik hier voor meer info, prijzen & gebruikersreviews »

Kurzweil Cup 2 review

We spelen al met Kurzweil piano’s en keyboards sinds de introductie van hun bekende K-250 digitale piano in 1984. Deze had de eerste authentieke Steinway piano sample (een geweldig geluid voor die tijd in een echt muziekinstrument) en we genieten vandaag de dag nog steeds van de Kurzweil geluiden. We gebruiken zelfs nog steeds een van hun bekende midi geluidsmodules, omdat we die geluiden nergens anders kunnen vinden. In deze Kurzweil Cup 2 review zullen we eens kijken of ook deze digitale piano aan onze verwachtingen kan voldoen.

De Kurzweil piano technologie was vele jaren geleden gecreëerd en geïntroduceerd door de Amerikaanse uitvinder Ray Kurzweil. Het geweldige van de Kurzweil piano’s was het feit dat ze geluidssamples van vleugelpiano’s, snaarinstrumenten en orkesten konden reproduceren op een nog nooit eerder gebruikte manier. De Kurzweil geluiden zijn uitgebreid gebruikt in film en televisie muziekproducties en worden wereldwijd door populaire bands en muzikanten gebruikt. Als je vleugelpiano’s, volle snaar symfonieën en orkestgeluiden in films en shows hoort, dan is de kans groot dat ze daar een Kurzweil piano voor hebben gebruikt.

»» klik hier voor meer info, prijzen & gebruikersreviews »

De reden waarom Ray Kurzweil deze nieuwe digitale piano technologie creëerde, was omdat Stevie Wonder 30 jaar geleden een instrument wilde hebben die het meest realistische pianogeluid had, plus een aantal andere kwalitatieve instrumentklanken en een aangenaam piano gevoel. Stevie had al een goede relatie met Kurzweil, omdat Ray de revolutionaire ‘leesmachine’ voor blinden had uitgevonden en geproduceerd, welke Stevie gebruikte. Ray is wereldwijd bekend in de muzikale en wetenschappelijke kringen en voorspelde zelfs de opkomst van het internet in 1988 voordat het er was en hij focust zich nu op nanotechnologie.

Gedurende de jaren zijn er veel dingen veranderd bij het Kurzweil pianobedrijf, waaronder een faillissement en gekocht en verkocht worden door verschillende pianobedrijven. In die tijd werden de service en de onderdelen een stuk slechter en het bedrijf bestond bijna niet meer. Maar toen brachten hun huidige eigenaren (Hyundai) hen weer tot leven met een flinke geldsom en nu heeft Kurzweil onder andere een digitale piano die de Kurzweil Cup 2 heet en verkrijgbaar is voor €2.435. Door gebruik te maken van de geluiden en features van hun PC3X pro digitale stage piano en dit in een mooie compacte klankkast te plaatsen lijkt de Cup 2 een goed instrument om te kopen, maar jammer genoeg heeft hij een aantal merkbare gebreken. Het is zeker niet allemaal negatief, maar hieronder zullen we alle positieve en negatieve punten uitgebreid bespreken in deze Kurzweil Cup 2 review.

Beste Kurzweil Cup 2

»» klik hier voor meer info, prijzen & gebruikersreviews »

 

Kurzweil Cup 2 review – Specificaties

We hebben erg vaak met de Kurzweil Cup 2 gespeeld sinds hij uitgebracht werd en waren in eerste instantie erg onder de indruk van de compacte kast en het grote akoestische pianogeluid via het krachtige 140 watt interne stereo geluidssysteem. Dit zijn de specificaties van de piano:

  • Gewogen hammer piano actie met semi-houten toetsen
  • 64 polyfonen
  • Triple strike stereo vleugelpiano
  • 88 instrumentgeluiden van de pro PC3X piano
  • Krachtig 140 watt geluidssysteem via 4 speakers
  • 64 drum ritmepatronen
  • Layer, split, kwalitatieve geluidseffecten en relatieve volumecontrole
  • 2-track volledige MIDI recorder
  • Onopvallend besturingspaneel
  • USB en MIDI aansluitingen
  • Geen tuning vereist
  • Mooie klankkast met chroom pedalen

 

Features Kurzweil Cup 2

Op het gebied van polyfonen in een digitale piano is tussen de 128 en 256 polyfonen nu de standaard bij duurdere modellen. De Kurzweil Cup 2 zou in deze prijsklasse minimaal 128 polyfonen moeten hebben om meer complexe muziekstukken te spelen, maar helaas heeft hij dat niet. Het maximale aantal polyfonen is maar 64 (in mono), dus dat is een beetje een teleurstelling voor ons, alhoewel het mogelijk niet een probleem is voor sommige spelers (wat afhangt van hun vaardigheidsniveau). Het gebrek aan polyfonen is vooral merkbaar wanneer je twee geluiden samenvoegt en meer complexe muziekstukken begint te spelen. Bij sommige nieuwe Kurzweil piano’s bieden ze 128 polyfonen, maar niet bij de Cup 2. Alleen om die reden zouden we dit model al niet kopen in deze prijsklasse, aangezien alle andere grote merken tenminste 128 polyfonen hebben. Kurzweil heeft ook niet de nieuwe organische geluidselementen die andere merken wel hebben, zoals pedaalresonantie, hamergeluid, sympathetische vibraties en nog meer. Dus er moet een hoop gebeuren als Kurzweil op een vergelijkbaar niveau met de concurrentie wil komen.

»» klik hier voor meer info, prijzen & gebruikersreviews »

Op het gebied van pedalen en dan specifiek met betrekking tot het gebruik van het demper pedaal, is het rechter demper pedaal van de Kurzweil Cup 2 niet in staat om meer geavanceerde pedaaltechnieken toe te staan, waaronder het herkennen van halve pedalen, wat alle andere grote merken zoals Yamaha, Roland en Kawai wel hebben. Wanneer je met een normale akoestische piano speelt, dan kan je het rechter sustainpedaal indrukken en een variabele hoeveelheid sustain krijgen (afhankelijk hoe ver je het pedaal indrukt en weer terug laat komen). In de digitale piano wordt dit halve pedalen of continue detectie pedalen genoemd. Kurzweil heeft geen van beide en gebruikt in plaats daarvan een aan/uit sustainfunctie die vergelijkbaar is met keyboards. Dit is erg simpel en we genoten hier totaal niet van. Alhoewel het rechter pedaal op een piano pedaal lijkt, werkt hij totaal niet op een vergelijkbare manier en dat is ook een grote teleurstelling. Dit is een functie die standaard op een digitale piano in deze prijsklasse zou moeten zitten.

Goedkoopste Kurzweil Cup 2

Om het nog erger te maken is de sustaintijd (ook wel vervaltijd genoemd) redelijk kort in de middelste tot hogere octaven en totaal niet als een echte piano dus. In deze prijsklasse verwacht je wanneer je een toets indrukt tijdens het indrukken van het demperpedaal, dat de vervaltijd van het pianogeluid aardig lang is, maar dat is dus niet zo. De vervaltijd is kort en vervaagt snel, zodat de noten niet door blijven klinken in de piano. Dit is een flinke teleurstelling voor ons wanneer we mooie legato muziek proberen te spelen met het demperpedaal en een normale vervaltijd verwachten, maar dat is gewoon niet het geval voor het akoestische pianogeluid. Dit is erg jammer en komt onder andere mogelijk door de lage hoeveelheid polyfonen. Het feit dat de nieuwe draagbare digitale piano van Yamaha met een prijs van €600 nog beter klinkt maakt het alleen maar meer teleurstellend.

»» klik hier voor meer info, prijzen & gebruikersreviews »

 

Toetsen Kurzweil Cup 2

Nog een groot minpunt van dit model is de toetsen actie. Dit is iets wat het belangrijkste is waar personen zich zorgen over zouden moeten maken wanneer ze een digitale piano kopen en dan maakt het niet uit in welke prijsklasse. Alhoewel de Kurzweil Cup 2 een toetsen actie gebruikt met gewogen hamerstijl semi-houten toetsen van Fatar in Italië (Fatar is bekend vanwege hun betere toetsenactie), is de actie aardig stijf om in te drukken bij zowel de witte als zwarte toetsen (vooral de zwarte toetsen zijn erg stijf) en de actie is ook traag volgens ons, vooral wanneer je zachtere pianomuziek speelt. De 88 toetsen spelen niet consistent qua beweging wanneer je de toetsen zachtjes indrukt.

We hebben erg vaak met de Kurzweil Cup 2 gespeeld en wij zijn geen fan van de toetsen actie, omdat je veel druk moet uitoefenen om de toetsen naar beneden te krijgen. Er is ook geen manier om dit aan te passen, afgezien van de toets gevoeligheid, maar dit lost het probleem niet op. Ook al maakt het bedrijf Fatar een zeer genietbare toetsen actie voor verschillende pianomerken, is dit niet een daarvan. We waren erg verrast hoe stijf de toetsen waren en we weten niet of dit een probleem is die veroorzaakt wordt door de installatie of dat dit daarvoor al zo was, maar het voelt niet goed voor ons en is zeker niet vergelijkbaar met goede akoestische piano’s waar we mee gespeeld hebben.

Kurzweil Cup 2 review

 

Geluid

Pianogeluid dat uit de klankkast komt is groot en luid wanneer dat nodig is, maar de bass sectie is te sterk en overmeesterd de treble sectie. Het is in andere woorden erg makkelijk dat de linkerhand de rechterhand overmeesterd als je niet opppast hoe je speelt en voor zover wij weten is er niet echt een manier om de balans problemen van de volume aan te passen. Dit komt misschien deels door minder kwalitatieve toetsensensors die gebruikt worden, maar zeker weten doen we dat niet. Wat we wel zeker weten is dat we het niet echt fijn vinden, maar het eigenlijke pianogeluid is ondanks de gebreken echter genietbaar. Het is alleen dat de problemen met de polyfonen, trage toetsen actie, slechte demperpedaal realisme en ongelijke volumebalans van links naar rechts ons erg teleurstellen, omdat dit instrument geweldig had kunnen zijn.

Als je een grote, elegante meubelstijl klankkast wilt hebben zoals de Kurzweil en met een groot, realistisch resonant vleugelpianogeluid en andere gave features, dan zou je ook een kijkje moeten nemen naar andere vergelijkbare piano’s van Roland, Kawai, Yamaha en Casio, omdat deze een veel betere keuze zijn volgens ons. Op basis van onze ervaringen zijn de service en onderdelen van de andere merken ook beter en veel makkelijker te verkrijgen. Roland heeft twee elegante digitale piano’s die we zeker aan kunnen bevelen en dat zijn de HP508 en LX15e. Neem zeker een kijkje naar de reviews die we gekoppeld hebben aan beide modellen. Volgens ons zijn deze Roland piano’s zeker het geld waard en dan voornamelijk wanneer je van plan bent om ze flink wat jaren te gebruiken en een geweldige piano speelervaring, Roland betrouwbaarheid (welke bekend is in de industrie) en een aantal erg gave functies en features wilt hebben.

»» klik hier voor meer info, prijzen & gebruikersreviews »

 

Positieve punten

Dus wat is het positieve van deze piano? We zijn een fan van de klankkast en het volume en in zekere mate hoe de besturingen in een kleine lade zitten aan de linkerkant van piano, zodat je deze kan verbergen en dit geeft je piano een minimalistisch uiterlijk. Maar de kleine lade kan ook frustrerend zijn, aangezien je hem elke keer uit moet schuiven wanneer je iets nieuws wilt gebruiken en/of je moet continue linksonder kijken naar de knoppen. Wij geven persoonlijk de voorkeur aan alle knoppen, besturingen en scherm boven de toetsen, waar je ze makkelijk kan bereiken en er snel gebruik van kan maken. Maar het grootste ding dat we echt mooi vinden is de niet akoestische pianogeluiden, zoals elektrische piano’s, snaarinstrumenten, orkesten, koperblazers, synthesizers, gitaren, orgels en nog meer. Kurzweil is altijd al bekend vanwege hun mogelijkheid om volle resonant klinkende instrumentgeluiden te creëren en de Kurzweil Cup 2 stelt niet teleur op dat gebied. Grote, volle en prachtige klanken. Wanneer we met de stijve toetsenactie spelen is dat hier geen probleem, omdat deze geluiden niet dezelfde toetsen actie nodig hebben als wanneer je normale akoestische geluiden speelt. Een betere, meer realistische en makkelijker te spelen toetsen actie zou het spelen van de andere geluiden wel een stuk meer genietbaar maken.

Kurzweil Cup 2 kopen

 

Conclusie Kurzweil Cup 2 review

Wanneer Kurzweil een nieuw model uitbrengt die de Kurzweil Cup 2 vervangt (hij is al een tijdje uit), de problemen die we aangekaart hebben oplost en aantal handige features toevoegt zoals die van de grote concurrenten, dan hebben ze mogelijk een geweldig product die mee kan komen met de concurrentie, maar dat is iets wat de tijd uit zal moeten wijzen. Tenzij de negatieve punten die we in deze Kurzweil Cup 2 review besproken hebben niet belangrijk voor je zijn, zou je dit instrument niet moeten kopen, want uiteindelijk gaat het om de mogelijk om jezelf muzikaal uit te drukken. Dat is in ieder geval het belangrijkste voor ons en als het akoestische piano realisme, toetsen actie beweging, pedaal realisme en andere fundamentele onderdelen van de piano niet geweldig zijn, dan zijn de andere dingen die de piano kan doen (USB/audio connectiviteit, extra geluiden, drum ritmes, etc.) en hoe hij er uitziet niet belangrijk voor ons. Het belangrijkste is het spelen van de piano en alles wat daarbij hoort en om die reden kunnen we de Kurzweil Cup 2 momenteel niet aanbevelen. Wanneer Kurzweil met een nieuw model komt, dan zullen we die uiteraard ook weer uitgebreid onder de loep nemen en we hopen dan dat model wel aan onze verwachtingen kan voldoen. Met alle technologische vernieuwingen in de digitale piano industrie is de competitie erg zwaar en als je achterblijft zal je het jammer genoeg niet lang vol kunnen houden. Dit is iets waar Kurzweil hopelijk achterkomt en dat ze ons aangenaam verrassen wanneer ze uiteindelijk met een nieuw model komen.

»» klik hier voor meer info, prijzen & gebruikersreviews »

Kurzweil MP10 review: géén aanrader

Kurzweil MP10 Digitale piano – Klinkt goed, maar toetsaanslag is slecht

Ik speel al op Kurzweil piano’s en keyboards sinds het merk in 1984 hun beroemde K250 introduceerde, de digitale piano die het allereerste Steinway pianosample had (in die tijd een ongelooflijk goed geluid op het akoestische instrument) en ik geniet nog steeds van de Kurzweil pianoklanken. De digitale geluidstechnologie van Kurzweil was door de jaren heen altijd geavanceerder dan het geluid van andere merken en Kurzweil produceert nog steeds geweldig geluid, hoewel andere merken hen op vele gebieden hebben ingehaald. Ik gebruik zelfs nog een van de Kurzweil MIDI geluidsmodules om andere instrumenten of andere digitale piano’s in mijn studio te doen klinken.

 

klik hier voor meer info, prijzen & ratings

Kurzweils digitale pianotechnologie werd vele jaren geleden ontwikkeld en op de markt gebracht door de bekende Amerikaanse uitvinder Ray Kurzweil. Kurzweil is nu in handen van het Zuid-Koreaanse bedrijf Hyundai. Kurzweils piano’s stonden vooral in de spotlights doordat Ray erin slaagde het geluid van concertvleugels, strijkinstrumenten en koren op een veel realistischere manier kon reproduceren dan door anderen gedaan was in de wereld van digitale keyboardinstrumenten voor consumenten in je raren ’80 en ’90. Het geluid van Kurzweil is uitgebreid ingezet voor de productie van film- en tv-muziek en werd gebruikt door populaire bands over de hele wereld. Sterker nog, wanneer je een concertvleugel, strijkkwartet of koren hoort in diverse films, series en tv-shows, is de kans groot dat een Kurzweil piano gebruikt werd voor dit geluid.

Kurzweil MP10 digitale pianoEen van de redenen waarom Ray Kurzweil zijn digitale pianotechnologie ontwikkelde was een verzoek van Stevie Wonder, jaren geleden. Stevie wilde een digitaal instrument, met het beste geluid dat de techniek mogelijk maakte, een realistischere toetsaanslag en met een aantal andere instrumenten van hoge kwaliteit ingebouwd. Stevie Wonder had al een band met Ray Kurzweil, omdat Ray de beroemde “leesmachine” uitgevonden en ontwikkeld had en die door Stevie gebruikt werd. Ray Kurzweil is een bekende in muzikale en wetenschappelijke kringen over de hele wereld en hij voorspelde zelfs de opkomst van het Internet in 1988, voordat het bestond.

Het bedrijf Kurzweil is in de afgelopen decennia een paar maal overgenomen en, zoals ik al schreef, is tegenwoordig in handen van Hyundai, hoewel Kurzweil onafhankelijk opereert. De mensen achter Kurzweil zijn bijzonder vriendelijk en zijn zelf tamelijk getalenteerde musici. Ongeveer 3 jaar geleden bracht Kurzweil een digitale meubelpiano uit voor een lagere prijs, de MP10, waarvoor ik een recensie schreef. Het model is nog steeds verkrijgbaar tegen een discountprijs van € 1100 in satijn rozenhouten uitvoering en van € 1330 in gelakte zwarte ebbenhouten uitvoering. Yamaha, Roland, Casio, Kawai, en Korg maken ook goedkopere digitale piano’s van ongeveer € 1400 of minder en een aantal van deze piano’s heb ik op mijn blog gerecenseerd. Over het algemeen zijn het fijne piano’s, met name de Kawai CE220. Kurzweil gebruikt gepatenteerde geluidstechnologie die is afgeleid van hun

PC3 professional portable piano keyboard die door musici over de hele wereld bespeeld wordt. Een deel van deze geluidstechnologie is ook verwerkt in de Kurzweil MP10 en op basis van mijn ervaring met de Kurzweil pro keyboards, die ik jarenlang bespeeld heb, kan ik zeggen dat de instrumentklanken vele malen authentieker zijn dan die van vele andere digitale piano’s in deze prijsklasse. Het nabootsen van een realistische pianoklank in een digitale piano is bijzonder lastig, omdat het geluid van een akoestische piano bijzonder complex is en een veel ruimte in het computergeheugen van de piano en de nieuwste samplingtechnieken nodig heeft. De MP10 heeft een vrij goed pianogeluid, maar heeft een paar gebreken. Er zijn, in mijn ogen, betere digitale piano’s op de markt, voor dezelfde prijs, waaronder van Yamaha en Kawai.

Kurzweil MP10 pianoEchter, het komt erop neer dat je het verschil in geluidskwaliteit en authenticiteit moet kunnen herkennen, en sommige mensen kunnen dat, sommige niet. Veel van de andere instrumentklanken op de MP10 zijn fantastisch, zoals de elektrische piano’s, strijkinstrumenten, koren, synthesizers enz. Een aantal daarvan bevallen me beter dan op andere piano’s in dezelfde prijsklasse. Maar, de zo belangrijke toetsaanslag en de reactie van de toetsen is een teleurstelling en moet absoluut verbeterd worden.

Met betrekking tot de toetsaanslag, valt het op dat de eerste druk op de toetsen (wanneer je de toetsen licht naar beneden drukt) nogal stijf is, en veel weerstand biedt bij licht indrukken. Dit kan slechte speelgewoonten tot gevolg hebben wanneer je legato probeert te spelen of als je een beginner bent. Ben je een verder gevorderde speler, dan zal deze tekortkoming je vooral opvallen als je de toetsaanslag vergelijkt met die van een akoestische piano.

Het is makkelijk voor iemand die goed kan spelen de toetsen met enige kracht in te drukken en dit obstakel uit de weg te ruimen, maar voor subtiele legato muziek is de toetsaanslag niet wat het zou moeten zijn in vergelijking met andere populairdere merken als Roland, Kawai, Yamaha en Casio. De toetsen zijn ook wat lawaaierig en voelen plasticachtig aan als ze op en neer bewegen. Hoewel toetsaanslag een van die subjectieve dingen is die afhangen van iemands verwachtingen en ervaring, is het toch het belangrijkste deel van een digitale piano en kan het vergeleken worden met de transmissie van een voertuig: als het niet werkt en niet soepel beweegt, bevalt het je waarschijnlijk niet goed. Mij persoonlijk bevalt de toetsaanslag op dit model niet goed en zoals gezegd, elk van de andere genoemde merken in deze prijsklasse doet dit beter. Ik heb gemerkt dat sommige mensen een lichtere aanslag prefereren, andere een medium aanslag, weer anderen een steviger aanslag. Ook vele akoestische vleugels verschillen in dit opzicht van elkaar en zelfs professionele pianisten zijn het niet met elkaar eens over wat nu toetsaanslag is “zoals het hoort”. Ik zou echter zeggen dat een van de zwakkere punten in deze piano vooral de toetsaanslag is, vooral voor beginners en leerlingen, maar ook voor spelers zoals ikzelf. Kurzweil is niet het enige merk met toetsaanslagproblemen, dus deze situatie doet zich niet uitsluitend voor bij dit merk, maar voor mij heeft deze piano meer in het oog springende problemen op dit punt, waarschijnlijk doordat Kurzweil het produceren van het toetsaanslagsysteem heeft uitbesteed aan een ander bedrijf in Azië. De MP10 is de enige meubelpiano met dit toetsaanslagsysteem, voor zover ik weet, en de andere Kurzweil modellen hebben een andere toetsaanslag, maar kosten ook meer geld.

De Kurzweil MP10 heeft een ruime keuze aan instrumentklanken van goede kwaliteit (88 stuks), wat meer is dan je bij de meeste piano’s in deze prijsklasse krijgt.  Onder de instrumenten vind je Fender Rhodes (en andere populaire elektrische pianoklanken), Hammond B3 orgelklanken, synthesizers, strijkinstrumenten en daarnaast 78 realistische drumritmes  om wat extra leven in je spel te brengen (dit helpt ook met het leren van timing en tempo), laagfuncties met apart volume control, 1-track 9-song digital recorder (heel goed), MIDI- en USB-aansluiting, audio ins & outs en een ingebouwd speakersysteem met 4 speakers/30 watt, alles weggewerkt in een aantrekkelijke behuizing.

Kurzweil MP10 review digitale pianoDe MP10 heeft een vrij begrijpelijke interface, met knoppen op het linke paneel, hoewel ik er zelf altijd de voorkeur aan geef de knoppen recht voor me te hebben.

Je hebt echter toegang tot de 88 instrumentklanken door een functieknop aan de linkerkant te selecteren en een toets aan te slaan onder de naam van het geluid dat je op het display boven de toetsen ziet. Het is dus in feite vrij eenvoudig om de 88 instrumenten te bereiken.

Al met al is dit een aardige piano die er goed uit ziet, maar, zoals ik al schreef, zou deze piano er baat bij hebben als de toetsaanslag dramatisch verbeterd werd.

Eerder had ik het al over het woord “polyfonie”, een woord dat zich laat vertalen naar het pianotonengeheugen van de piano. De meeste nieuwe piano’s hebben tegenwoordig minimaal een ongeveer 128-stemmige polyfonie, wat erg goed is. Dit model echter heeft slechts een 64-stemmige polyfonie, wat relatief weinig is, zeker voor een digitale piano van een bekend merk. Hoewel een 64-stemmige polyfonie prima kan zijn voor een enkele pianoklank en een paar instrumentklanken en lagen van twee klanken, is dit niet genoeg wanneer je enkele complexere kwaliteitsinstrumentklanken wilt combineren omdat enkele van deze klanken uit zullen vallen wanneer je meer klanken speelt en het demperpedaal gebruikt. Door het lage geheugen zal het sustainpedaal niet goed klinken. Betrouwbare bronnen bij Kurzweil hebben me echter gezegd dat Kurzweil in de nabije toekomst nieuwe modellen op de markt zal brengen met een 128-stemmige polyfonie.

Kurzweil heeft twee upgrades op de MP10, namelijk de MP15 en de MP20, zoals ik eerder al noemde. Ik heb op beide modellen gespeeld en ze zijn inderdaad enigszins beter dan de MP10, hoewel ze ook beduidend duurder zijn met € 1840 en € € 2220 voor de standaard rozenhouten uitvoering. Helaas hebben ook deze modellen nog steeds een 64-stemmige polyfonie en een lawaaierige, plastiekachtige toetsaanslag in vergelijking met andere merken in deze prijsklasse, maar de pianoklank is redelijk, al klinkt het een beetje erg schel en digitaal. De andere instrumentklanken zijn echter erg goed en een plezier om te spelen. Deze nieuwe modellen hebben betere geluidssystemen, een gebruikersvriendelijker control panel, een betere behuizing en meer nuttige features. Maar, in vergelijking met vele van de nieuwe piano’s van Yamaha, Roland, Casio, en Kawai zijn deze piano’s naar mijn mening te duur, zeker als je bedenkt dat andere merken 128-stemmige of zelfs 256-stemmige polyfonieën hebben en een veel realistischer toetsaanslag.

Er zijn mensen die op zoek zijn naar een gelakte ebbenhouten digitale piano in een fraai ontworpen behuizing onder de € 1500, en de MP10 doet in dat opzicht wat hij belooft, voor minder geld dan andere merken. Maar, wanneer het aankomt op waar voor je geld wat betreft spelrealisme, dan zijn er echt andere piano’s die het opvallend beter doen in deze prijsklasse, ook al bieden ze hun modellen misschien niet aan in gelakte ebbenhouten uitvoering.
Wat betreft een nieuwe, lager geprijsde piano die je het beste waar voor je geld geeft zou je naar mijn mening eens moeten kijken naar de volgende modellen uit 2013: Casio PX780, PX850, Kawai CN24, Kawai CE220 en Yamaha YDP162. Dit zijn allemaal fijne digitale piano’s, die de Kurzweil piano’s in vele opzichten overtreffen, waaronder toetsaanslag en pianoklank, op basis van mijn ervaringen met deze piano’s.
 

Conclusie Kurzweil MP10 review

Waar het op neer komt: ik moet helaas zeggen dat ik de Kurzweil MP10 op dit moment niet kan aanbevelen omdat de piano in mijn ogen een slechte, stijve en onrealistische toetsaanslag heeft, waardoor de piano niet soepel speelt en niet aanvoelt als een echte akoestische piano of vleugel.  Uiteindelijk is natuurlijk elk besluit over de aanschaf van een piano aan jou en als jij gelukkig kunt zijn met dit model, moet je het zeker kopen. Persoonlijk zou ik deze piano niet aan mijn leerlingen of bekenden aanraden omdat toetsaanslag echt het allerbelangrijkste is waar het aankomt op het beoordelen van piano’s en de MP10 gewoon echt niet door mijn test heen komt. Ik heb dit model vele malen bespeeld. Als je overweegt dit model te kopen, zou ik je op het hart willen drukken de piano te bespelen voor je hem koopt. Je zal waarschijnlijk merken en horen waar ik het over heb. Deze MP10 piano is inmiddels al een model van 3 jaar oud en ik verwacht dat er op korte termijn een verbeterd model op de markt komt. Ik hoop dat dit nieuwe model de problemen die ik in deze recensie noemde verhelpt en dat Kurzweil een beter toetsaanslagsysteem zal installeren. De MP10 ziet er fraai uit voor deze prijsklasse en dat kan een grote plus voor sommige mensen zijn. Dit model heeft ook uitstekende mogelijkheden om de piano met bijvoorbeeld computer of USB-stick te verbinden, een gebruiksvriendelijke interface en nuttige features en enkele fantastische instrumentklanken. Het uiterlijk van de piano zou evenwel niet de belangrijkste reden moeten zijn om een piano te kopen. Ik raad mensen altijd aan een boek niet op het omslag te beoordelen en dat geldt voor digitale piano’s net zo goed. Dus wees voorzichtig voor je een beslissing neemt over de aanschaf van een digitale piano van welk merk dan ook.

klik hier voor meer info, prijzen & ratings

 

Kurzweil Forte review: combo keyboard van wereldklasse

Kurzweil Forte review front

De nieuwe Forte een stage piano noemen is een understatement, al is dat hoe Kurzweil zelf het benoemt. “Doe-het-allemaal keyboard voor optredens” is een hele mondvol, maar het is de meest accurate beschrijving: Je kan zo ongeveer elke soort gig aan met enkel en alleen de Kurzweil Forte, en dan nog veel lof krijgen voor je sounds. Het heeft de lay-out, bouw en specs van een top professioneel instrument – waarbij een aantal van die specs voor een nieuw hoogtepunt onder de hardware keyboards zorgt. Het prijskaartje is navenant. Kan de Forte het meest geschakeerde segment van de keyboard markt in de ban houden zoals de vlaggenschepen van Kurzweil, zoals de K2600 dat ooit deden? We zullen eens kijken.

PROS: Nieuwe piano, EP, en Clav sounds zijn geweldig, realistisch en gedetailleerd, met 16GB geheugen voorzien voor nieuwe sounds. Presets die gebaseerd zijn op legacy wave data zijn qua sound kwaliteit ook verbeterd. Splits en layers maken van tot vier zones gaat onmiddellijk en erg makkelijk. KB3 orgel modus en virtual analog synth waveforms zijn ook voorzien. Veel DSP kracht voor complexe multi’s. De aanslag met aftertouch voelt heerlijk.

CONS: Lokaal bewerken van sounds is beperkt tot op optreden gerichte parameters, hoewel een software editor die eraan zit te komen volledige toegang tot de synth engine belooft. Een sound programma dat mono by default poly is (of omgekeerd) vraagt voorlopig een kludgey control opzet.

Bottom Line: Kurzweil is terug stevig aanwezig in het topsegment… en speelt om te winnen.

»» Klik hier voor meer info & beste aanbiedingen

 

Overzicht Kurzweil Forte review

Van links naar rechts op het voorpaneel – een mat zwart aluminium stuk met klasse – vind je de master volume slider; globale drie-bands EQ en een enkele draaiknop compressor om snelle tweaks te doen gebaseerd op de akoestiek van de kamer; negen toewijsbare sliders met bijhorende knoppen; en een gloednieuwe 4.3” kleurendisplay met daarnaast de bekende MIDI kanaal hoger/lager knoppen, zachte knopen, cursor diamant en data wiel. Rechts ervan vind je de programma/multi mode selectie en een sound categorie paneel dat dubbel dienst kan doen als K-reeks-achtig numeriek keypad voor old-schoolers die hun programma’s en multi’s per nummer kiezen.

Kurzweil Forte reviewIn Programma (enkel sound) modus) geeft het scherm prachtige grafieken gebaseerd op het soort instrument. In Multi modus is het scherm meer gericht op het maken van splits en layers van tot vier zones, maar de Kurzweil Forte is volledig 16-delig multitimbraal als je via sequencer of DAW toegang krijgt.

Wat Kurzweil “Flash Play” noemt, verwijst naar de 16GB niet-volatiel Flash geheugen dat de wave data bevat. Dat is een nieuw hoogtepunt voor hardware keyboards voor zover wij weten, en dit is geen offline opslag waar je samples van kan inladen – het is volledige bandbreedte geheugen dat de sound engine voedt.

Dit geheugen bevat sounds die gebaseerd zijn op nieuwe sampling sessies: akoestische piano, Rhodes en Wurly elektrische piano, en Clavinet. Voorlopig bevat Flash Play enkel fabriekssounds, maar een Kurzweil ingenieur wist me te vertellen dat ze manieren onderzoeken om het open te stellen om zo gebruikers en derden samples (voor de duidelijkheid, de Forte doet die gebruikerssampling niet zelf) en dat de mogelijkheid om uit te breiden voorbij 16GB bestaat.

Laten we het over paardenkracht hebben. De eigen DSP chips van Kurzweil, met nickname Mara, vind je onder de motorkap. Twee Mara’s zijn voorzien voor de hoofd sound engine en effecten; de derde regelt enkel de KB3 drawbar orgel modus. In praktijk betekent dit dat je viervoudige multi’s kan gebruiken waarbij één layer de intensieve KB3 orgel modus gebruikt, met alle effecten (waaronder Leslie simulatie) die komen van enkel hun programma’s, zonder ook maar één probleem zoals latency, flamming als je veel noten tegelijk aanslaat, of (als je plafond van 128-stemmige polyfonie in aanmerking neemt) weggelaten noten. Ik heb dit getest met behoorlijk wat snelle riffs en tweehandige blok akkoorden gespeeld met de sustain pedaal ingedrukt, en de Forte leek wel de torque te hebben van een Tesla Model S: lineair en bodemloos. Als het systeem een stem moet weglaten – en dat kon ik zien gebeuren als je een stuk meer dan vier delen van een DAW sequencer – staat het algoritme van Kurzweil erom bekend dat het geweldig goed is in het bepalen van een compromis dat je waarschijnlijk het minst makkelijk hoort.

Kurzweil Forte keyboard synthesizer aansluitingenAls we het toch hebben over sequencing, als er één ding is wat de Forte niet is, dan is het een workstation. Er is geen ingebouwde sequencer, of zelfs de snelle “riff” loopjes die je vindt in een PC3-reeks synth. Er is wel een tap tempo knop, wat de makkelijkste manier is om je interne tempo-gesyncte effecten hetzelfde ritme mee te geven als de drummer van je band. Maar kijk elders als je een solo gig doet die ook maar enige ingebouwde tracks of auto-begeleiding nodig hebben.

Aan de achterzijde zijn beide paren ¼” stereo outs gebalanceerd. Je hebt USB poorten voor zowel opslag als MIDI connectie, plus volledige MIDI I/O en jacks voor twee continue en drie wisselpedalen. De 1/8” stereo audio input dient om tracks van een MP3 speler naar de main output door te geven, niet voor het verwerken van externe signalen via de synth engine of effecten van de Forte. Scroll voorbij de video voor meer.

 

Sounds Kurzweil Forte

Kurzweil Forte piano reviewDe nieuwe sounds in het Flash Play geheugen hebben acht snelheid layers. De akoestische piano’s zijn de meest dramatische upgrade – een dag en nacht verschil van de drieslagen vleugelpiano die Kurzweil gerepackaged had in één of andere vorm sinds de PC2 reeks. Er bestaan verschillende varianten van zowel de “9-voet Duitse” en “7-voet Japanse” vleugels, die, opnieuw, gebaseerd zijn op nieuwe sampling sessies. De Artis (lees review) gebruikt duidelijk een deel van deze wave data, maar heeft enkel de Duitse samples, en zoals het voor mij klinkt, ook minder ervan. De Kurzweil Forte speelt hier op een ander niveau. Heeft het elk beetje detail dat je zou krijgen bij een premium software piano? Nee, maar het heeft wel elk stukje dat je effectief zou horen in elk soort live context anders dan een klassieke of jazz solo met een Jarrett- stil publiek.

Voor realisme en speelbaarheid kunnen de Rhodes en Wurly programma’s wel alles wat ik heb gehoord van software instrumenten aan. Je krijgt genoeg variaties om zo ongeveer elk deuntje voor klassiek keyboard te spelen. Elektrische piano sounds zoals van elite axes zoals de Yamaha CP1 en Kawai MP11 spelen in dezelfde categorie, maar die van de Forte hebben op één of andere manier meer attitude – meer Oakland, minder Nob Hill – en dat valt niet te reduceren, ongeacht hoeveel je overdrive opendraait.

»» Klik hier voor meer info & beste aanbiedingen

De Clavinets zijn op een vergelijkbare manier funky en vettig, waarbij je de meeste van de pickup combinaties die je kan selecteren op een echt instrument mogelijk zijn. Drukken op de Variatie knop (die je net boven het modulatie wiel vindt) geeft je een wah-wah via het mappen van het mod wiel naar een lowpass filter cutoff – hoewel die makkelijk ook toewijsbaar is aan een CC pedaal. Ik was wel wat verrast dat ik geen enkel programma vond met auto touch-wah.

Kurzweil Forte reviewOok het KB3 orgel van Kurzweil is present, en erg goed geïmplementeerd in samenspel met de paneel controls, die secundaire labels heeft in het blauw om hun KB3 functies weer te geven. De polariteit van de sliders draait om (naar beneden betekent luider) op een drawbar achtige manier, met de coole verticale LED strips rechts van elke slider die volgen. Knoppen sturen de vibrato/koor en harmonische percussie aan, waarbij de Variatie knop de Leslie simulatie snelheid aan of uitzet. Dit is de best klinkende KB3 die ik tot nu toe heb gehoord, en zeker meer dan goed genoeg als je liever geen speciaal daarvoor voorziene orgel kloon naar een gig meesleept, maar vergeleken met de Hammond SK reeks, Numa Organ 2, en de laatste Nord Electro’s, klinkt het een beetje gesloten. Als je enkel de KB3 layer van een Multi wil routen naar een echte Leslie of pedaal zoals een Ventilator, kan je het toewijzen aan de “B” outputs van de Forte in het Multi edit menu.

De synth sounds maken goed gebruik van analoge modellering die oorspronkelijk werd ontwikkeld voor de VA-1, officieel de coolste virtual analog synth die ooit heeft bestaan. Van proggy leads tot evoluerende pads tot vette bassen tot comping sounds die een Minneapolis funk oproepen, kan je het zo ongeveer allemaal vinden. Wat er niet is, kan je goed benaderen door te spelen met de eerste paar sliders, die voorgemapped zijn naar typische synth parameters zoals filter cutoff en resonantie, amplitude attack en release, en filter enveloppe hoeveelheid.

Koperblazers en sax zijn gebaseerd op de eerder nieuwe Kore64 uitbreiding voor de PC3 reeks (gereviewed sept. ’13), en een aantal frisse, stevige secties zullen zeker nuttig zijn als je vierdelige band wil dat je stekende funk produceert à la Earth, Wind & Fire. Solo en sectie strijkers vertrekken van legacy wave data dat terug te trekken valt tot de K-reeks synths, maar slagen er toch in smakelijker te spelen dan zo ongeveer alles wat je zal horen als je op de “Strijkers” knop op een hardware synth drukt. Dat is voor een stuk te wijten aan de geüpdatet voice programmering en de vlotte D/A converters van de Forte, maar toch, het zit meteen van de eerste keer helemaal goed.

Andere sounds die komen van de Kore64 library zijn akoestische en elektronische drum kits, slaghamers, en schelle percussie. Vooral de gebogen crotales zullen elke componist met Dave Porter ambities aanspreken.

De enige sound categorie die ik vond tegenvallen was mij bekend van mijn vorige Kurzweil reviews: zowel akoestisch als elektrisch, kunnen er mee door maar zijn zeker nog niet zo realistisch als een eerste-generatie Yamaha Motif.

 

 

Splits, Layers, Multis, en Favorieten

Kurzweil Forte keyboard synthesizer aansluitingenSplitting en layering zonder gedoe is iets wat elke doe-het-allemaal synth voor optredens moet hebben. Als je in om het even welk programma op de Forte op de Split knop drukt (een zachte knop onder de display) wordt een bas programma (“Finger Bass” is de standaard keuze) gemapt tot toets B3 en je originele programma begint vanaf C4. Vergelijkbaar mapt de Layer knop de sound “Add a Pad” over het hele keyboard samen met je eerste sound. Beide modes hebben twee extra layers om mee te spelen, waarmee je kan spelen, geactiveerd door het drukken op de knoppen boven sliders 3 en 4. Als je voor het eerst de Split of Layer knop indrukt, hangt de display een paar seconden lang (wat een probleem zou kunnen zijn als de bandleader het volgende lied al aan het aftellen is) en toont je dan het vier-keyboard overzicht, maar als je er eenmaal in zit, reageert hij meteen op al je aanpassingen.

Nuttige shortcuts zijn het ingedrukt houden van Enter en een toets aanslaan om de boven- en ondergrenzen van een toets zone aan te geven, en het feit dat wanneer de sound naam van een zone gemarkeerd is, drukken op om het even welke categorie knop je meteen naar het eerste sound brengt in die categorie.

»» Klik hier voor meer info & beste aanbiedingen

Splitting of layering van Programma modus brengt je niet in de volledige Multi edit modus – enkel de overzichtspagina voor het instellen van sounds en key ranges. Je resultaat opslaan creëert een nieuwe multi, die je opnieuw kan bewerken voor een fijnere controle over de performantie controllers, audio output toewijzingen, octaaf verschuivingen en transpositie per laag, en meer.

Ik hou wel van deze aanpak. Meestal zit je in de “single” modus van je keyboard als je beseft dat een split of layer wel leuk zou zijn, en je wil niet terug beginnen en zitten met een workstation-achtige multi mode om daar te raken. Maar als je de basis gelegd hebt, wil je misschien wel dieper graven. Workflow gewijs maakt de Forte de overgang tussen sound-surfing en het programmeren van mindsets duidelijk voor beginners – en vlot voor experts.

Een stap meer “macro”, slaat het lang drukken op één van de Favorieten knoppen je huidige Programma of Multi op samen met anderen om ze snel terug te halen; denk aan de Quick Access modus op eerdere Kurzweil instrumenten.

 

Controle en Bewerken

Kurzweil Forte achterkant reviewIn elk programma en multi doet ongeveer elke slider en knop op de Kurzweil Forte iets wat je effectief ook wil. In een subtiel staaltje visuele sturing kregen de eerste vijf slider caps een witte centrale lijn en zijn ze altijd voorzien voor synthese parameters (de hierboven vermeldde filter en enveloppe instellingen zijn vrij alomtegenwoordig). De volgende vier hebben een groene centrale lijn en zijn voorzien voor hoeveelheden van effecten (vaak distorsie, delay, koor en reverb). Beweeg om het even welke slider, en de parameter die veranderd wordt verschijnt op de display, meteen onder de titel van het programma of de multi.

»» Klik hier voor meer info & beste aanbiedingen

Hoewel het scherm een zachte “Edit” knop heeft zowel in programma als in multi modus, is lokaal bewerken in essentie beperkt tot welke real-time controls (sliders, knoppen, wielen, aftertouch, pedaal input enzovoort) verwijst naar een vooraf vastgestelde lijst van wat de fabriek programmeurs dachten dat het meest muzikaal nuttige was op een programma per programma basis. Over het algemeen zijn hun beslissingen goed, maar je kan niet aan de dingen binnenin zoals oscillator configuratie of waveform keuzes – toch niet via het paneel van de Forte. Ontwikkelaar SoundTower werkt aan een software editor voor de Forte. Die was nog niet beschikbaar voor deze review, maar belooft wel een volledige toegang tot de synth engine vanaf een verbonden Mac, iPad of Windows PC.

Kurzweil Forte review frontIk vond wel één vreemd gebrek: Noch Programma modus, noch Multi Modus heeft een duidelijke mono-of-poly parameter. Ik ben al vaak een monofoon synth sound tegen gekomen dat ik wilde gebruiken voor akkoorden, en op mijn twintig jaar oude K2000 vind ik dat meteen op de Algemene edit pagina van het programma – samen met noot prioriteit en legato parameters voor mono modus. Ik had het hierover met Kurzweil, en ze bekijken hoe ze dit in een update kunnen toevoegen. In tussentijd toonden ze me volgende workaround. Op de Controls pagina in Multi edit modus, kan je twee toewijsbare knoppen instellen om MIDI CCs 126 en 127 door te sturen (mono aan of mono uit), respectievelijk.

Dit bracht me tot een revelatie voor de algemene editing strategie: als je wil zien welke parameters “gepublished” zijn voor een bepaald programma en wil aanpassen welke controls er effect op hebben, begin dan in programma edit modus. Als je met de controls zelf wil beginnen en wil bepalen welke parameter of CC elk van hen bepaalt – om nog maar te zwijgen van zaken zoals momentary/latched knop gedrag, akkoord triggering vanaf de knoppen, en een reeks MIDI waarden die elke slider stuurt – dan is Multi edit mode waar je moet zijn.

 

Conclusies Kurzweil Forte review

De Forte is een combo keyboard van wereldklasse. Als je het vergelijkt met instrumenten met 88 toetsen in bijvoorbeeld de categorie onder €2000 – hoewel sommige daarvan erg degelijk zijn – zal je echt horen waarvoor je meer betaalt. Hij biedt ook het soort specs verbetering die eens elke paar jaar gebeurt en zo de lat voor toekomstige concurrenten hoog legt. Zijn huidige concurrenten zijn moeilijk te bepalen.

Aan de ene kant plaatst de kwaliteit van zijn akoestische en digitale piano hem tussen de beste stage piano’s zoals de Yamaha CP4 en Kawai MP11, die allebei minder soorten non-piano sounds hebben en in verhouding daarmee minder kosten. Aan de andere kant gaat hij voor de Nord Stage 2 (waarvan het 88-toetsen model ongeveer €500 meer kost) in de zin dat het een echte multi-engine sound machine is: op samples gebaseerd, met tonewheel orgel modellering, en virtual analog.

Bovendien is het bereik van sounds van de Kurzweil Forte meer workstation-achtig (hoewel het geen workstation is) dan de meeste andere instrumenten. Ten slotte maken de quick split en layer creatie de Forte beter dan de meeste echte workstations om al wat je moet kunnen te doen tijdens een optreden. Al deze factoren samen maken er een pro-niveau 88 van die voorlopig met niets te vergelijken valt. Daardoor is er voor hem een onverwacht breed marktsegment voor gig toepassingen, en kan hij makkelijk het keyboard worden dat je mee zal nemen als je er maar één meeneemt.

»» Klik hier voor meer info & beste aanbiedingen

 

 

 

Kurzweil PC3 LE review: synth workstation met geweldige key aanslag

Kurzweil PC3 LE wall piano

Als je zoekt naar één keyboard dat elke sound die je tijdens een gig zou kunnen nodig hebben kan maken, en je kijkt naar iets anders dan de echte vlaggenschepen van een bedrijf, dan kan je je verwachten aan een aantal compromissen. Het verraste me hoe weinig van dat soort compromissen de Kurzweil’s PC3 LE doet. Diegene die het doet zijn er over het algemeen die je niet zou opmerken als je met een band speelt, en de geluidskwaliteit en variatie zijn vergelijkbaar met die van de duurdere modellen van het bedrijf. De PC3LE bestaat nu al een tijdje, en heeft misschien nog niet zoveel buzz gekregen als andere sexyer of meer gespecialiseerde synths. En dat is jammer, want het is een erg goed toestel dat bijna alles heel  erg goed doet. Laat ons een kijkje nemen (lees verder onder de afbeelding).

PC3 LE6 (61 keys)bekijk aanbieding

PC3 LE7 (76 keys)bekijk aanbieding

PC3 LE8 (88 keys)bekijk aanbieding

Kurzweil PC3 LE7 review

 

Overzicht Kurzweil PC3 LE review

Wat moet je inleveren in vergelijking met de echte PC3 familie? Laat ons beginnen met mijn verbazing over wat je niet hoeft op te geven. Om dat te doen hebben we een snelle Kurzweil primer nodig: de PC3 en de PC3K zijn meerdere-sound-engine synths waarvan het rauwe geluidmateriaal onder meer PCM samples bevat, toonwiel orgel modelering (KB3 modus), en gemodelleerde analoge (KVA) waveforms. Daaronder zit de kenmerkende Variable Architecture Synthesis Technology (VAST) engine van Kurzweil.

Om het in een paar woorden uit te leggen, VAST laat je kiezen uit een aantal signaal reeksen (algoritmes), laat je verschillende processoren (filters, enveloppes, waveshapers, en nog veel meer) inpluggen in blokken langs die reeksen, laat je nagenoeg alles met bijna al het andere moduleren en laat je zelfs het gedrag van die modulatie vorm geven via een Hawking-waardig rooster met wiskundige functies. In feite was het de eerste algemeen beschikbare ‘virtueel modulaire synth”, waarvan een vroeger versie geïmplementeerd was in de K2000 in 1991.

Kurzweil PC3 LE displayHet punt is dat de PC3LE al de PCM sounds heeft, alle analoge en KB3 orgel modellering, en toegang tot bijna dezelfde VAST parameters als de PC3 en de PC3K – waar ik zou verwachten dat een ‘lite’ versie zoals deze enkel voor PCM zou gaan. Merkbare verschillen zijn de 64-stemmige polyfonie in plaats van 128, effecten zijn beperkt tot één insert en één aux send per programma (hoewel je presets krijgt met multi-effecten reeksen), en een totaal van 10 “units” DSP (verwerkingskracht) waar de PC3 er 16 heeft. Dat betekent dat je minder delen in een multitimbrale setup zal kunnen stapelen voor je zonder polyfonie valt, en minder van die delen zullen in staat zijn effecten te hebben. Nu we het hebben over polyfonie, 64 stemmen lijkt weinig in een tijdperk waar sommige minder dure keyboards er 128 hebben, maar het stem associatie algoritme van Kurzweil is er altijd al één van de slimste in de business geweest als het aankomt op het maskeren van het stelen als dat gebeurt. Polyfonie was geen probleem op elke live gig waarbij ik de PC3LE gebruikte, maar in de studio was het niet moeilijk om Setups te maken die vrij snel tot het maximum gingen.

Nog één iets: Je bent beperkt tot de ROM samples van de fabriek; in tegenstelling tot bij de PC3K kan je je eigen samples niet opladen om te gebruiken als “oscillators” in een programma.

Kurzweil PC3 LE6 display reviewAls je programmeergericht bent, is VAST nog steeds één van de diepste synthese engines die er zijn. Als je meer geïnteresseerd bent in het spelen van geweldige sounds op gigs, en in realtime tweaking, dan zet de PC3LE VAST voor jou opzij: VAST parameters zitten nu onder hun eigen knop in programma bewerk modus, en je hoeft er niet langer in te graven om (bijvoorbeeld) te veranderen welke draaiknop de filter cutoff aanpast. Dat gebeurt nu op een “Params” pagina, waar je scrolt naar een parameter in een eenvoudige lijst, druk op de Enter knop op het keypad, en de draaiknop of knop gebruikt waarmee je het wil besturen. Om iets te laten zien op de Params pagina dat er nog niet is, hoef je toch niet in de VAST sectie te duiken. De vrij basic effecten parameters die bewerkt kunnen worden, worden ook getoond op de Params pagina. Als je sounds speelt en niet in edit mode bent, toont de display een pop-up elke keer wanneer je een controller aanraakt die toegewezen is aan iets, die je vertelt wat de knop doet in duidelijke taal.

Sounds

Elektromechanische keyboards zoals de Rhodes, Wurly, Clavinet, Pianet, CP elektrische vleugel, Mellotron, en  RMI Electra-Piano zijn een bijzonder sterk punt van de PC3LE. Net als bij de andere Kurzweils hebben ook hier veel ervan een naam gekregen die verwijst naar een klassieker die de originele instrumenten gebruikte. Dit zijn nog steeds bij de meest soulvolle, trillende en realistische vintage keys die je kan vinden in een hardware synth. Eén enkel sound programma in de PC3LE kan niet minder dan 32 layers bevatten, gestacked en geswitcht via snelheid, controllers en de talloze als-dan redeneringen die VAST kan gebruiken om modulaties te maken. Rhodes programma’s maken hier in het bijzonder gebruik van, en naar mijn mening zijn ze een te duchten rivaal voor wat elke plug-in kan in termen van detail en nuance.

Kurzweil PC3 LE8 review synth

De door de tijd beproefde drievoudige aanslag vleugel van Kurzweil houdt goed stand op een podium. Er zit een zekere orgelachtige kwaliteit in, en een neiging om door de band heen te snijden zonder te moeten vertrouwen op een overdreven treble en metaalachtig klinkende harmonieën. Billy Joel gebruikte zelfs nog steeds een Kurzweil PC2X in zijn vleugelpiano omhulsel bij zijn laatste tour met Elton John. (Sir Elton speelde op een echte Yamaha vleugel, natuurlijk.) Maar als je kritisch luistert in een studio, toont dit sample zijn ouderdom. Toch reik ik nog steeds, op cover band gigs, naar de “NYC Jazz vleugel” en “Pop Power Piano” programma’s, en ik voel me helemaal niet  beroofd van piano.

De meeste orgels komen met dank aan de KB3 programma’s, die de VAST engine overnemen om toonwielen, trekstaaf controle, overdrive, vibrato/koor, harmonische percussie, een Leslie effect… echt alles wat je zou vinden in een toegewijde kloon te modelleren. Vergeleken met een goede huidige kloon, gaan die sounds je niet uit je stoel blazen (voornamelijk omdat de klonen veel verbeterd zijn sinds de eerste verschijning van de KB3), maar KB3 heeft tal van parameters onder de kap en kan dramatisch beter worden als je ermee experimenteert. Zoals hij is, zijn de sounds nog steeds goed genoeg om je te doen twijfelen of je echt een extra kloon naar een gig moet meenemen waar er maar weinig ruimte is, of inlaad-tijd, of winst.

Kurzweil PC3 LE6 achterkantAnaloog-achtige pads, leads, comps, bassen en andere synth sounds zijn excellent over de hele lijn, net als programma’s die tot doel hebben de digitale synths zoals de PPG Wave of Roland D-50 op te roepen. Hoewel de KVA waveforms de ster van de show zijn, zijn de filters en andere VAST processors zo goed dat veel van de volkomen overtuigende synth programma’s beginnen met de “gewone” sampled waveforms. De enorme verscheidenheid van die sounds is overdonderend.

Orkest sounds zijn net zo overvloedig en levensecht. Het realistische verrast eigenlijk als je het vergelijkt met meer recente samples in andere keyboards. Ze hebben een zekere ruwe kwaliteit, vooral de strijkers secties, die ik echt heel graag op mijn palet heb naast de meer “hoog opgeblonken” aanpak van, zeg maar, Rolands SuperNatural sounds in de nieuwe Jupiters. Met dat gezegd zijn die laatste welde betere als het aankomt op realtime articulatie switching.

Ik zette de PC3LE naast een PC3K met 61 keys, die ik geleend heb om de komende Kore64 sound uitbreiding van Kurzweil te reviewen (die is niet beschikbaar voor de PC3LE) en vergeleek identieke programma’s en Setups of te zien of ik verschillen hoorde in audio kwaliteit. Verdict: De sounds van de PC3LE zijn net zo goed.

 

Keyboard Aanslag

Kurzweil PC3 LE synthesizersVoor het spelen van akoestische piano sounds, wil ik net zo graag als een ander een gewogen aanslag, en de 88-key PC3LE8 gebruikt dezelfde als de PC3K. Het is niet vermoeiend en heeft een snelle key terugkeer die het doenbaar maakt voor orgel en synth leads. Maar als ik veel verschillende sounds een hele nacht lang in een band cover, heb ik liever een semi-gewogen aanslag, maar één met grote, piano-achtige keys. Mijn review unit was een PC3LE7, en dat is net wat hij heeft – een Fatar model TP9 om precies te zijn. Ik was blij zwarte toetsen met textuur te zien, hoewel naar mijn mening alle aanslagen van dit type ook ruwere witte toetsen mogen hebben, omdat je vingers glad worden van heel de nacht te spelen.

Mijn persoonlijke en misschien ongefundeerde mening is dat synths die €1500 of meer kosten een aftertouch moeten hebben. De PC3LE lijn heeft dat, en met een leuke, kneedbare hoeveelheid die het mogelijk maakt een modulatie gradueel in te brengen of zelfs vast te houden op minder dan de volledige diepte.

 

Drum Pads

Kurzweil PC3 LE zijkantHet is leuk dat je niet in multitimbrale modus moet gaan (ook wel “Setup” genoemd op Kurzweil instrumenten) opdat de acht snelheidsgevoelige pads van de PC3LE een andere sound spelen dan dat het keyboard doet. Op enkele programma niveau kan je kiezen wel programma de pads spelen en welk equivalent van de keyboard noot elke pad triggert (ideaal als je jouw favoriete acht hits van een drum kit erop wil mappen), en je slaat de hele configuratie op per patch. Daarmee kan je een groove neerzetten zonder de zwart-en-witte toetsen af te leiden van hun melodische taken, maar de pads zijn niet beperkt tot drum sounds.

In Setup mode, doen de pads nog meer. Trucjes die je onafhankelijk kan toewijzen per pad omvatten het spelen van enkele noten of programmeerbare akkoorden (van tot acht noten) van elke sound of deel in je Setup, het triggeren van de Riffs van de PC3LE (percussie- of melodische zinnen) op een one-shot of vergrendelde basis (druk één keer op de bad om het te starten en nog eens om te stoppen), of het sturen van een vergrendelde of momentane MIDI continu controller bericht van je keuze zoals de toewijsbare knoppen van de PC3LE dat doen. Dat laatste gedrag is geïmplementeerd in heel aantal fabrieks Setups om een extra laag in een gegeven keyboard zone te brengen, of om een zone te muten en een andere te onmuten, om zo effectief de sound die die key zone speelt te wijzigen.

Kurzweil PC3 LE8 achterkantIn tegenstelling tot Programma modus heeft Setup modus geen duidelijke bewerkpagina voor Pads; in plaats daarvan wordt elke pad behandeld als zijn eigen controller (samen met de wieltjes, draaiknoppen en knoppen) met zijn eigen parameters op de Ctrls pagina. Hier merkte ik dat “reverse engineering” van de fabrieks Setups net zo nuttig was al het lezen van de handleiding om uit te zoeken wat de pads deden en hoe ik vergelijkbare dingen kon doen in mijn eigen Setups. Stop er je tijd in, en de pads bieden je ongelooflijk diepe mogelijkheden voor optredens.

 

Andere Features

Dingen die bekend zullen zijn bij Kurzweil gebruikers omvatten de volledige 16-track sequencer, die in essentie onveranderd is ten opzichte van de PC3 en de PC3K, en de Quick Access modus. Deze laat je enkelvoudige programma’s maar net zo goed Setups naast elkaar in een “telefoon toetsenbord” matrix van tien op een scherm plaatsen, waarbij je ze meteen selecteert met de knoppen 1 tot en met 0 op het numerieke keypad. De knop-naar-scherm visuele overeenkomst is wat vager bij de PC3LE, doordat het numerieke en categorie selectie gecombineerd worden op hetzelfde 24-knoppen rooster – de volledige PC3 heeft een apart numeriek keypad. Dat is niet zo erg eens je er gewoon aan bent, en voor mij  is het instellen van meerdere Quick Access banks die overeenkomen met mijn set list nog steeds de manier om om het even welke Kurzweil synth te gebruiken tijdens een live optreden.

Kurzweil PC3 LE8 displayOf je nu in Programma, Setup of Quick Access modus bent, het veranderen van een sound kapt je vorige aangehouden noten niet af, een waarde die ik klasseer onder “er zou zo’n wet moeten bestaan”. Anders dan bij de PC3 of de PC3K hoor je wel een “bump” in de sound als de nieuwe patch andere effecten gebruikt.

Riffs, die voor het eerst verschenen in de PC3, vertegenwoordigen de aanpak van Kurzweil om “gespeelde” muzikale zinnen te verwerken in realtime optredens of MIDI opnames. Je krijgt hier de hele shazam hier, waarbij elke zone in een Setup in staat is een Riff te spelen, one-shot of continu spel, automatische transpositie om je root veranderingen te volgen (of niet), en opties voor welke beat of lijn de Riff naar toe zal springen als hij getriggerd wordt in een bredere muzikale context. Je kan Riffs in een sequence steken in Song modus, of de sequencer gebruiken om je eigen te maken, die je dan zou triggeren met een key of drum pad in een Setup. Apart van de Riffs is er een meer traditionele (maar diepe en patroonrijke) arpeggiator.

 

Conclusies Kurzweil PC3 LE review

Als aan de PC3K kan gedacht worden als “de nieuwe K2600” in termen van wat hij kan en wie hij bedient, dan is de PC3LE de nieuwe K2000: hij raakt een belangrijk draagbaarheid en prijs gewijs goed plekje voor de meeste werkende keyboard spelers – er is een wereld van psychologisch verschil tussen “minder dan 2000” en “twee- of drieduizend”. Maar de PC3LE geeft je veel meer van wat de PC3K kan dan om het even welke K2000 ontleende bij een grotere maar jongere K reeks broer. We hoeven geen Kurzweil geschiedenis les te geven om de waarde te bepalen: Hoge kwaliteit van samples, orgel en analoge modellering, een diepe synthese engine, excellente programmering van hetzelfde, een geweldige aanslag met aftertouch, en een behoorlijke aantal fysieke controls maken hiervan een middensegment instrument dat klinkt en werkt als een vlaggenschip.

 

PROS

Enorme selectie realistische, bezielde, klaar-voor-de-gig sounds. Bijzonder sterk in vintage keys en synth categoriën. Drum pads die geweldig voelen met flexibele functies. Keyboard dat aftertouch voelt.

CONS

Polyfonie van 64 stemmen steekt wat, aangezien vele minder dure keyboards er 128 bieden. Effecten bewerken is vrij beperkt.

Bottom Line

Killer sounds, meerdere synthese methodes, een geweldige key aanslag, en andere high-end features maken van de PC3LE een enkele knalprijs lieveling.

PC3 LE6 (61 keys)bekijk aanbieding

PC3 LE7 (76 keys)bekijk aanbieding

PC3 LE8 (88 keys)bekijk aanbieding

 

>> Ben je er nog niet uit? Bekijk onze synthesizer TOP 10 hier >>